Mimo zmian – rozwoju metod sędziowania, przygotowania bokserów i opieki medycznej – wypadki w boksie nie są niczym niezwykłym, psując niestety jego wizerunek.
Spory między różnymi organizacjami roszczącymi sobie prawo sankcjonowania walk o mistrzostwo świata uniemożliwiają ustalenie jednolitej hierarchii zawodników w poszczególnych kategoriach wagowych.
Podobnie wygląda sytuacja w boksie amatorskim. Z tego względu MKOL już kilkakrotnie groził usunięciem boksu z programu olimpijskiego, zwłaszcza po rozmaitych skandalach związanych z poziomem sędziowania i niektórymi werdyktami sędziów. Do złej opinii o boksie przyczyniają się bardzo poważne niekiedy kontuzje zawodników, a nawet wypadki śmiertelne.
Ciosy bokserskie stanowią podstawowy element techniki w walce bokserskiej, ciosy bokserskie są prawidłowe jeżeli zadawane są przednią, wypchaną częścią zamkniętej rękawicy (często oznaczoną na biało) w przednie i boczne części głowy (do linii uszu) oraz powyżej pasa z przodu i z boku do linii ramion opuszczonych luźno wzdłuż tułowia, rozróżnia się:
Ciosy proste - najczęściej stosowane w walce, bardzo szybkie i skuteczne, stosowane są w ataku na dystans i w półdystansie oraz w obronie, główny podział to:
- lewy prosty na górę (w głowę),
- lewy prosty na dół (w tułów),
- prawy prosty na górę (w głowę)
- prawy prosty na dół (w tułów).
Ciosy sierpowe - ciosy boczne, które dochodzą do przeciwnika z boku, trafiając w boczne części głowy oraz tułów, stosowane najczęściej w półdystansie,
ciosy sierpowe charakteryzują się silną pracą skrętną tułowia z przeniesieniem ciężaru ciała w kierunku ciosu przy współudziale pracy nóg, bioder i barków.
Podstawowymi ciosami sierpowymi są lewy sierpowy, prawy sierpowy, lewy sierpowy wydłużony oraz prawy sierpowy wydłużony.
Ciosy z dołu (podbródkowe, na korpus) - ciosy bokserskie zadawane są ręką ugiętą w łokciu, stosowane w półdystansie i w zwarciu, w ataku i obronie, podstawowymi ciosami z dołu są prawy z dołu i lewy z dołu.
Pozycje obronne
Odskok - bokser wychodzi poza zasięg ciosów przeciwnika przez odbicie z obu nóg .
Odchylenie - polega na cofnięciu tułowia poza zasięg ciosów przeciwnika, przy czym nogi i biodra ustawione w pozycji bokserskiej pozostają nieruchome.
Garda - obrona bierna; polega na takim ustawieniu rękawic i przedramion, by chroniły boksera przed ciosami przeciwnika.
Zakrok - cofnięcie nogi do tyłu w celu uniknięcia ciosu i następnie wyprowadzenia kontry.
Boks (także inne sztuki walki):
- rozwija ogólną koordynację ruchową, bardzo poprawia refleks, spostrzegawczość
- uczy koncentracji i skupienia (bo inaczej może zaboleć…)
- dodaje pewności siebie
- pozwala poznać swoje słabości i podjąć nad nimi pracę
- uczy pokory i szacunku do przeciwnika
- zwraca uwagę na wagę konkretu w rzeczywistości
- pozwala zauważyć, iż człowiek jest jednością: a walczą nie tylko mięśnie,
ale przede wszystkim psychika
- uczy pokory wobec rzemiosła, cierpliwości do treningów i kształtuje charakter
- wzmacnia odporność na niepowodzenia i uczy walki do końca
- daje satysfakcję, energetyzuje, wycisza
Boks uczy przede wszystkim, że walka to nie próba i nie ma powtórek (tak samo jak w życiu).
Boks – wyróżnia się szlachetnością. Jego reguły są określone i bezpieczne, bywa brutalny w wersji zawodowej, ale nie jest brutalny w swoim założeniu.
Boks jest walką dżentelmenów (nie ma kopnięć w głowę, nie uderza się kolanem, ani z łokcia), ma w naszym kraju długie i bogate tradycje.
Prawdziwy boks to trudny i wymagający sport.
Boks jest jednym z najstarszych sportów, znanym już w starożytnych Rzymie i Grecji. Był znany w programie igrzysk w starożytnej Grecji. Walki dwóch zawodników były bardzo brutalne i często kończyły się śmiercią.
