Krabi Krabong jest to syjamska sztuka walki mieczem lub kijem. Jej historia jest niejasna, ale wierzy sie, ze wywodzi się z pewnych form treningu wojskowego. Walka specjalnym mieczem, włócznią, dwoma mieczami wymaga wielkich umiejetnosci, potrzeba wiele lat treningu aby poznać tajniki tej sztuki .

Pojedynek krabi krabong nie ma ram czasowych i jest wielkim sprawdzianem siły ducha wytrzymałości i umiejetności.
W tej walce uzywane sa tradycyjne bronie takie jak:
"Krabi" - cienki i ostry miecz, używany do dźgania, podstawowa broń, charakterystyczna byla dla wysokich rangą żolnierzy;
"Krabong" - długa drewniana pałka, zazwyczaj wykonana z bambusa, prosta i bardzo skuteczna broń z powodu zasiegu jej dzialania.
Była podstawową bronią, a młodzieńcy, którzy szkolili się posługiwania nią, byli zazwyczaj farmerami, którzy stawali sie żolnierzami.

"Ngao" - włócznia, walczono nią zazwyczaj z grzbietu słonia lub konia, charakterystyczna była dla członków rodu królewskiego.Włócznie wykonane były z długiej i twardej żerdzi zakończonej ostrą metalową koncówką.
Ngao były bardzo różnorodne i miały różne przeznaczenie. Kiedy król udawał sie na bitwę na grzbiecie słonia, posiadał przy sobie wiele rodzajów tej broni. Niektóre zakończone były jednym ostrzem, inne miały widlaste rozgałezienia, a jeszcze inne zakończone były mieczem. Slużyły do zadawania ran cietych i wytrącania broni przeciwnikowi.

"Daab" - był to rodzaj miecza, bardzo popularna broń w historii Syjamu.
Czasami wytrawni wojownicy potrafili posługiwać się dwoma takimi mieczami
tzw. "Daab Song Muun". Ten typ miecza byl troche cieższy i miał "zakręcone" ostrze niż miecz "Krabi"

"Mae Sun-Sowks" broń wykonana z twardego drewna lub kości. Używana zarówno do ataku jak i blokowania. Było to narzędzie walki o szerokiej gamie zastosowań, równie dobrze można było używać go w walce w zwarciu.


"Loh" - okragła, poręczna tarcza, używana przede wszystkim do blokowania ciosów, ale równie dobrze można było zadawać uderzenia jej krawedziami, duża i okrągła wykonana z metalu lub skóry.

"Dung" - podłużna, długa i ciężka tarcza, zasłaniająca prawie całego wojownika (od ramion aż do kolan), wykonana z metalu lub skóry.

"Kaen" (sredniej wielkosci tarcza, o prostokatnym ksztalcie; przykrywajaca ramie; wykonana z takich samych materialów jak poprzednie tarcze

Podstawową bronią w burzliwej historii Syjamu był miecz. Sztuka szermiercza nieustannie ewoluowala i wśród tajskich wojowników poziom wyszkolenia był tak wysoki, że z powodzeniem walczyli przy pomocy dwóch mieczy. Według ekspertów ten sposób walki liczy sobie ponad dwa tysiące lat.

Skuteczność tego stylu mogli poznać birmańscy najeźdzcy, którzy oblegali syjamską stolicę Ayutthaye w 1586 r. Z wielkich umiejętności w walce na miecze zasłynęli wówczas dwaj tajscy bohaterowie z królewskiego rodu, królowie Naresuan Wielki i Ekatathosarot.

Tajska sztuka walki na miecze stała sie sztuką narodową i służyła obronie przez blisko 150 lat, aż do czasu koronacji króla Ramy II, który zreorganizował armię i wyposażył ją w nowoczesne wówczas muszkiety i działa sprowadzone z Zachodu.

Symbolem Krabi w Tajlandii jest szkoła Buddhai Swan. W epickim znaczeniu nazwę tego instytutu można tłumaczyć jako "Niebo odwagi i wolnego Buddy". Adepci tej szkoły wywodzą się z różnych stron świata. Zarówno Tajska armia jak i policja również korzysta z przekazywanych tam nauk.

Łącząc kilka pokrewnych sztuk walki, indyjskich, wietnamskich, laotańskich i birmańskich otrzymano doskonały system. Jeżeli ktokolwiek zajmie sie krabi, zrozumie, że to nie tylko walka uzbrojonych w drewniane miecze dłoni, ale i walka czystego umysłu. Jest on tak samo ważny jak miecze.

Współczesne pojedynki krabi krabong odbywaja sie wewnatrz koła. Walka rozpoczyna sie ceremonią Wai Kru przy akompaniamencie tajskiej muzyki. W walce zostały połączone techniki boksu tajskiego i judo wraz z technikami z bronią. Chociaż ostra broń jest używana, zawodnicy powstrzymują sie od zadawania ranprzeciwnikowi. Zwycięzca jest orzekany na podstawie umiejetnosci technicznych i wytrzymałości.